Alternatif Çocuk Eğitimleri

Çocuğum olmasa da çocuklarla iletişim kurmayı ve onlarla oynamayı çok sevdiğim için, hiç lazım olmasa da çocuk eğitim yöntemlerine merakım var.

Geçen senelerde nerden aklıma düştüğünü bilmiyorum ama Waldorf modeliyle ilgili bayağı bir araştırma yapmıştım.

Bugün de sadece Waldorf değil diğer alternatiflerle ilgili bir konferans olduğunu öğrendim ve başta anne babalar olmak üzere benim gibi meraklılara iyi bir kaynak olduğunu düşündüğüm etkinliği paylaşmak istedim.

http://www.alternatifokullar.com/alternatif-egitim/

Ayrıca etkinlik dışında da iyi bir kaynak site, hele Waldorf oyuncaklarına bayıldım :))

http://www.alternatifokullar.com/waldorf-okullari/waldorf-oyuncaklari/

http://playfullearning.net/2013/10/crafts-for-kids-needle-felted-acorns/

Zencefil Ağacı

Ömrü hayatımda yediğim zencefilin tümü kadarını sanırıım bugün yedim…

İyileşmek uğruna içimde zencefil ağacı çıkma pahasına, çaylısını, sütlüsünü, ballısını, tozunu, tazesini her bir çeşidini yedim…

Hadi hayırlısı…

Yazma listeme koyduğum şeylerden birini daha yazıp, hastalıklı bir pazar gününü sonlandırıyorum izninizle…

Bu resim de yine tavan arası fotolarından, oyuncak kutusu…

Ama atmaya kıyamadığımız anlamsız gibi görünse de hatırası olan oyuncaklar

Zamanın legoları vari sadece ev yapabildiğiniz, birleşik apartmanlar kurduğunuz pencereli plastik bloklar –bu kadar çok konut projesi o dönem bununla ev yapan çocukların marifeti olabilir diyedüşünüyorum-

Yeşil sarı bir kaç parçasını bugüne ulaşabildiği başka bir lego vari oyuncak, plastik evlerden daha yaratıcı eserler yapılabilen her noktadan birbirine geçebilen uzun yıllar kahrımızı çeken tahminen 30 yıllık mazisi olan tarihi eser.

Yavuz’un plastik kılıcı ve kalkanı hala ilk günkü gibi bu da 25 yıllık falan

Veee tek gözü kalmış kedicik kukla…

Kuzenlerden bize geçen bir kukla bu, yani buna da bi 40 yıl diyebiliriz…

Bi de İbiş diye bi arkadaşı vardı bunun sivri külahı kırmızı yanakları olan ama o hakkın rahmetine kavuştu sanırsam.

Dumble ve coca-cola ayıcığının çocukluğumuzla hiç alakası yok, yer darlığından

Yeni Yıl Dilekleri

Yılın son iş günü…

Son aylarda zaten keyifsiz, isteksiz olan bu günlerin sonuncusunu yaşıyoruz, her zamanki gibi sanki bir saniyeyle her şey değişecekmiş gibi bütün keyifler, istekler, umutlar 01.01 00:01 ve sonrasına erteleniyor.

Her cepten, çantadan birer ikişer piyango biletleri çıkıyor…

Bi şurdan bi de buradan alıyim deniyor.

İkramiye parçaları birleşen puzzela çıkmayacak ki, sadece bir bilet yeter

Çoğaltmak umudu sadece…

İş Bankası reklamlarındaki gibi yeni yıla girmek istemeyen, olduğu yerde kalıp hazır hissedince kendini yıla başlamak isteyen bi çoğunluk var şüphesiz…

Her açtığım sayfada, her çevirdiğim yaprakta, kanalda görmesem kardan adamlı, kırmızılı yeşilli, yanar dönerli reklamları haberleri anlamıycam neyin geldiğini...

Kooooskocaman bi tatile giriyormuş gibi garip bi duygu var herkeste oysa sıradan bi haftasonu kadar geçecek zaman, belki de telaşesinde daha da kısa...

Umud etmek için nedenlerimizin

Gerçekleştirmek için hayallerimizin

Dans etmek için içimizdeki müziğin

Keyfe harcamak için paramızın

Elini tutmak için sevdiklerimizin

Paylaşmak için dostlarımızın

Zevkle yorulmak için işimizin

Gülmek için kahkahalarımızın

Yemek için çikolatalarımızın

Oynamak için oyuncaklarımızın

Yaşamak için ruhumuzun

Sağlığımızın, huzurumuzun hep olması dileğiyle...

Allahım ne kadar mesudum...

İnternetim çalışıyo, eve iş getirmedim, Funda Arar'ın daha bugün çıkmış albümünü ilk kez dinliyorum, bir yandan yazıyorum, daha ne olsun.
Aşk olsun AŞK...

Artık sevgililer gününün suyu çıktığı için romantizmden çok gülme, dalga geçme, oyun günüymüş gibi geliyor bana.

Oyuncaklarımı sizinle de paylaşıyim mi, ister misiniz???