Bir ağaç Gülhane Parkı'nda

Normalde bir ağaç yukarı doğru büyür; herhangi bir dış etken rüzgar, büyürken önüne çıkan bir duvar şeklini gidiş yolunu değiştirmedikçe bu hep öyledir.

Gel gör ki bugün farkettiğim -bugün farkındalığım fazla bi açık ne güzel- Gülhane Parkı boyunca yürüdüğümüz yolda her biri kusursuzca gökyüzüne yükselen ağaçların arasında diğerlerinden farklı olarak bir kolunu metrelerce yana uzatmış olanını gördüm.

Ona bunu yaptıran ne olmuş olabilir ki???

Ben çözemedim :((

Ahhh Eylül!!!

Bir geldi pir geldi...

Bunaltan sıcaklardan bir anda tir tir titremeye başlamak, vücud dengesini de ruh dengesini alt üst ediyor.

Bir gün önce sıcaktan bayılmak üzereyken, ertesi sabah esen rüzgarın o soğuk, keskin, içime işleyen, üzerimdeki cekete rağmen kollarımı bedenime sarma ihtiyacı hissettiren şiddeti yalnızlığımı vurdu yüzüme.

Sevmiyorum sonbaharı...

Sararan, kızaran, yollarıma serilen yapraklar size rağmen sevmiyorum onu...

Hele ilk soğuk rüzgarıyla odalarımın kapılarını çarptırıp içimdeki boşluğu hissettirdiği için bana; imkanı yok sevemem onu bu sene.