Üstteki Gelin Duvağı olanından, alttaki Gelin Tülü olanından :))
Suyun şiddetiyle iki değirmen taşı dönerek yukarıdan tek tek dökülen mısır tanelerini un haline getiriyor. Yeni öğütülmüş mısır unundan aldık İstanbul'a getirdik. İşin ehli annem beğenirmi bilemediğim için çok almadım. Ama un o kadar güzel ki ekmeği de muhlaması da başka bir lezzetli.
Karşılaştığımız yaşlı amca geceyi onlarla geçirmemiz için o kadar ısrar etti ki; içimiz burkuldu isteğini yerine getiremeyince. Hep birlikte resim çektirdikten sonra erkekleri fotoğraf karesinden çıkartıp sadece biz kızlarla da ayrıca bir fotoğraf istedi. İlk fırsatta bu fotoğraflardan bastırıp ona göndermeyi planlıyoruz.
Yayladaki rengarenk çiçekler büyülüyor insanı. Her biri ayrı bir kokuda ayrı bir renkte...
Bu güzel çiçekleri toplayan Şener'i ve yaylaları unutmak ne mümkün?
Her taşın altından çıkan sular bazen bir tahta, bazen de kamış saplı bir bitkiyle pratik bir çeşmeye dönüştürülüyor. Doğadan geldiği gibi akan suyun altına elinizi koyup kana kana su içmek, nasıl bir zevktir Allahım...
Minik buzağılara elinizi uzattığınızda meme zannedip parmaklarınızı emmeye başlıyorlar. Gülay'ın parmakları da bu durumdan nasibini aldı tabiki :))
