Turist

Hakkımda yapılan çok doğru bir yorumla başlamak istiyorum yazıma :-)))

Bu sıcakta oruçlu oruçlu müze gezmenin sevabı var mıdır, ruhu mu beslediği için oruç bozar mı bilmem ama pek akıl karı olmadığını başından söyliyim...

Önce Büyük Saray Mozaikleri...

Tadilat nedeniyle kapalıydı bir süredir ama ne tadil edilmiş diye sorarsanız, ben hiç bi'şi görmedim. Cumhuriyetin ilk yıllarından kalma gıcırdayan çıkış turnikesi bile hala aynı...

Mozaikler çok güzel ama öyle anlamsız bi sergileme ve ortam var ki müze denen dört duvarın içinde...

Yetmedi haliylen, öyle amaçsızca yürürken Topkapı Sarayı'nın kapısında bulduk kendimizi...

Her zamankinden sakindi cumartesi sabah 11'de,

Kapıdan girer girmez Karakol restoranın önünde sarayın sultanı bütün asaletiyle muhatap olmadı bizimle...

Sırayla dolaşmaya başlayalım sarayın avlusunda...

Önce alışveriş :-))

En büyük müze mağazası sanırım Topkapı Sarayı girişindeki...

Mağazanın çini koleksiyonuyla uyumum tamamen hoş bir tesadüften ibaret :-))

Defalarca gezdiğim için çok ilginç gelmeyen Topkapı Sarayı'nda bu sefer hiç görmediğimiz ne olabilir, nerelere baksak derken, normalde kapalı olan girişte soldan aşağı inen rampanın sonundaki alanda Kore sergisine çevirdik rotayı.

Görmedik gitmedik neresi var Topkapı Sarayı'nda derken MüzeKart'ın geçmediği Harem Dairesi'ne karar verdik. Girişte de yazıyor -Harem Dairesi'nin kapasite sınırı olduğu için MüzeKart geçmiyor" diye.

Kişi başı 15 TL verip giriyorsunuz meşhuuur Altın Yol'a

Muhteşem Yüzyıl'ı sürekli takip eden biri olmadığım için uyduruyo da olabilirim ama dizide altın yolun padişahın odasına giden şanslı hatunların durumunu yüceltmek için kullanıldığına izlenimine kapılmıştım. Oysa padişah o yoldan geçerken -bayramlarda falan- harem halkına altın saçmasından dolayıymış.

Harem'in detayları sonraki yazımda...

İstanbul'da Gidilecek En Güzel Yeşillik

Atatürk Arboretumu'nu ilk ziyaretimin üzerinden yaklaşık 2-3 ay geçti...

Kıştan bahara geçen yeni yeni çiçeklenen ağaçları görmüştük o zaman

Bu sefer gölde açan nilüferler, kuruyan dalları saran yapraklar bi başka güzeldi...

İki farklı tarihte çektiğim fotoğraflar...

Bu sefer çektiğim fotoğraflar...

İftar Zamanı

Eskiden iftar mekanları arayıp tarayıp bulmak, bulduklarımı yazmak emek isteyen bir çalışmaydı...

Ama artık üye olduğunuz olmadığımız  bir sürü indirim sitesinden; manzaralı ve indirimli iftar kuponları düşüyor posta kutularımıza...

O zaman hangisini seçmeli???

Tarihi yarımada ve manzaralı mekanlar elbette ki ilk tercihim olacak


http://www.matbahrestaurant.com/ramazan_menusu.htm (75 TL)

** http://eniyirestaurantlar.com/iftar_menusu_fiyatlari.html

** http://www.pudra.com/iftar_mekanları

http://www.padisahrestaurant.com/ramazan.html (40-50 TL)

http://www.cafeduparc.net/ (39 TL)

http://maverarestaurant.net/ (55 TL)

http://www.pierrelotitepesi.com/ (45-50-65 TL)

Sultanahmet'teki Hurrem Sultan'in Hamami'nin restoraninda 40-60 tl arasi iftar

O'Henry & MakinaKafa

Dinlerken dikkatimi toplayıp kalamıyorum konuşanda, çoğu kez yarım yamalak dinliyorum...

Konuşma uzadıkça da (yarım saat di’il 3 dk. Sonra) kopup gidiyorum. O an ki durumumu düşünmeye ne düşündüğümü düşünmeye başlıyorum.

Yani işitsel değilim birilerini dinlemek yerine verin okuyim...

Ve fazla bireyselim, her şeyi tek başına yapmayı marifet  sanıyorum. Her ne kadar tersine inansam  da, insanlara yardım etmeyi sevsem de...

Ama yardım almayı bilmek, işbirliği yapmak yardım etmekten daha zormuş

Yardım kabul etmenin bir erdem olduğunu yeni yeni farkediyorum. Kimseye ihtiyaç duymadan ayakları üzerinde durabilmek ayrı bir şey, kendi bildiğini okuyup her şeyi tek başına yapmak işine başkasını karıştırmamak ayrı bir şey...

Ellerin üşüdüğünde yanındakine elini uzatıp seni ısıtmasını istemek yerine kollarını kavuşturup kendi bedeninin sıcaklığıyla kendini ısıtmaya  çalışmak işte bu kahrolası yeterim ben bananın  yan etkisi, olası romantik anların katili..

Çoğu kez karşımdakinin yerine sorulara cevap verip planları yapıyorum, yolu tutup gidiyorum. O aksini söylese bile beyin kurguladığı  gibi yaşıyor. Sanki tüm kararı ona bırakmış gibi kendine kurban rolünü seçerek...

Eskiden radyo tiyatrosu vardı, arkası yarın dinlenirdi

Geçenlerde Okan Bayülgen’in kitap okumalarını dinleyebildiğiniz www.makinakafa.com’u öğrendim

O’Henry’nin hikayesini dinledim bu sabah

Ama dinlemek için okumaktan daha çok çaba sarfederken buldum kendimi

Ses ister istemez kulaktan içeri giriyor  ama anlama merkezinin kapısı kapalı, ses kapıya çarpıp dönüyor

İşte o kapıyı açık tutmak için çabalıyor insan o 40 dakika boyunca

Sıkıcı değil aksine çok keyifli bir hikayeydi

Diğer kitapları da dinlemek lazım, dinlemeyi yeniden keşfetmek lazım 

Annemin Yeni Marifetleri

2013 yılında annemin yaptığı el emeği göz nuru marifetlerini görmek isterseniz...

http://anneminmarifetleri.blogspot.com/2013/06/sosyete-tespih-ve-kutu.html

http://anneminmarifetleri.blogspot.com/2013/06/naturel-nakis.html

http://anneminmarifetleri.blogspot.com/2013/06/kurdele-nakisi-seccade.html

Üşeniyorum

Bildiğin üşeniyorum...

Vaktim var ama bi işe başlayıp bitirecek sabrım yok

Sabır dediysem yarım saat kırk beş dakka en fazla

Annemin son dönemdeki marifetlerini fotoğrafladım, hayranları bekliyor -hatta annem de- görmek için

Ama ben tembellik ediyorum

Fotoğrafları bilgisayara aktar, iphonela çektiklerim kafalarına göre yan yattıysa onları çevirmekle uğraş falan derken koycağım alt tarafı 3-5 resim bi saati bulcak.

Aslında kendi kendime yazmamın neden, kendime manevi baskı uygulamak :))

En iyisi fotoları iphonedan post ediyim sonra olmadı düzeltirim

Tamam bana müsade, yazmakta ki amacıma ulaştım

Belki onu hallettikten sonra döner biraz daha yazarım ;))

22:37

Bildiğin sabote edildim :)))

Resimleri yayınlamak için telefonu elime aldığımda 20 dakka önce yazılmış whatsp mesajlarını görünce kayıtsız kalamazdım...

Heyecanlı bir muhabbete dalınca da, resimler için planladığım zaman biiiitti gitti

Sabote etti beni ;)))

Kibris Cicekleri

Biraz geriden gelmekle beraber, tatil bittikten sonra tatil fotograflarina bakmak duzenlemek bi seyler yazmak iyi geliyor...

NG

Yazarımızın tatil performansının daha iyi olabileceği tahminimize hızlı bir yanıt geldi...

Şezlonguna oturmuş, güneşin yaktığı ama hafif bir esintiyle bunalmadan, kulağında müzik ama dalgaların da sesini işitecek düzeyde elinde kalem kağıt yazarken görüldü Kıbrıs  Alsancak sahilinde...

Ama ne yazıyor bilemiyoruz...

Özlediğine ait bir kaç satır olabilir...

Sonra sabahtan beri okuduğu National Geographic'deki makalelere kaptırıp kendini

Okyanusun en derinine inen James Cameron'un -kendisi 8 dakika mr'a girince panik atak olup çıktığından- 11 bin metre derinliğe 1,5 m'lik bir kapsül içindeyken nasıl saatler geçirdiğini anlamaya çalışıyor olabilir...

Ya da Everest'e çıkmanın yayla turizmine indirgenip120 bin doları bastıranı çıkarttıkları bir organizasyona dönüşmesi karşısında çöplüğe dönen Everest'e vahlanıyor olabilir...

"Buzullardan çöpler sızıyor, yukarı kamplar yığınlar oluşturan insan dışkısıyla pislik içinde" sözlerini düşünüyor.

İnsanoğlu değdiği yeri kirletiyor, yok ediyor...

Yani çevre kirliliği ve trafik Everest'i de ele geçirmiş :((

234 kişinin 19 Mayıs 2012'de zirve yapması...

Zirve sonuçta top sahası değil ya herkes sırasını bekleyip bi zirve fotosu çekip inecek ama 234 kişi...

Saatlerce beklenen zirve kuyruğu

Ve bütün bu tükenmişliğe inat, doğal yaşam sürdürmeye çalışan, imece ve takasla köy yaşantısına -gerçek köy- ömrünü adayan insanların öyküleri...

Bulunduğum ortam itibariyle tüketimin göbeğinde yiyip, içip yatarken, oturduğun yerden okumak sonra da üzerine düşünmek ne kadar gerçekçi bilmiyorum ama...

En azından okuyorum ve düşünüyorum

En azından hala umut var bende

Yillik izin

Yazariniz yillik izninin bir bolumunu kullandigi icin yazilarina ara verdi diycem...

Pek inandirici olmiycak...

Yazarinizin performansindan kendisi dahil kimse memnun di'il

Ama bir ihtimal yillik izinde ve tatilde oldugu icin yazma performansinda artis bekleyebiliriz

Hadi insallah ;)))

An itibariyle sicak yaz aksamlarinin vazgecilmezi acik sacik kiyafetlerden vucudun acikta kalan yerlerine sivrisinek saldirilariyla mucadele ediyor....

Sivrisinekler pek bir sever tadini bi ordu insanin icinde gelip onun kanini emerler...

Bana musade sogan bulmaya gidiyorum, sivrisinek isiriklari ve kasintisiyla en etkili mucadele yontemidir, bu da gunun tuyosu olsun :)))

Hizli Okuma

Bilgisayar basina oturup yazmak mi, oturup kitap okumak mi ikilemindeyim,

Onun icin bilgisayari acmadan mobil postu tercih ediyorum

Otursam ne okuycam...

Bir suredir okuyorum aslinda ilginc ve faydali bi kitap...

Universite master doneminde okuma hizimiz maksimum duzeye ulasiyor, ancak egitim hayati bitip is hayatina baglaninca ilkokul seviyesine dusuyormus, oyle diyor kitap...

Ve ilk deneme testiyle siz de gerceginizle yuzlesiyorsunuz...

Simdiye kadar okudugum bolumde okuma ortaminin isigi, ergonomisi, durusunuz hizi etkileyen faktorler. Yani ortam sart. O kadar ortam yaptikran sonra herkes okur. 

Halbuki  ben, yamularaktan, los isikta, uyku uyaniklik arasinda bazen arabada giderken her sart ve ortamda hizli okumak ve anlamak istiyorum.

Var mi bunun bi yolu????

Postumuzu post ettigime gore, hem tv'ye bakip hem de hizli okuma kitabini okuyabilirim artik :)))

Şuursuz

Kim???

Tabi ki ben, siz, hepimiz...

Neyse ki otomatik pilotumuz idare ediyor çoğu zaman bizi

Misal,

Telefonumu çantama koyduğumu hatırlamıyorum :o

Masada mı kaldı????

Kredi kartım bulamıyorum, eyvah en son nerde kullandım :o

Ya bugun günlerden neydi???

Eteğimi giydim mi evden çıkmadan :o

Tamam bu biraz abartı olabilir

Ama bi kaç kez, ne giydim ben evden çıkarken diye üstümü yokladığım zamanlar da yok değil...

Dedim ya iyi ki otomatik pilot var

Masada unuttuğumu sandığım telefonu çantama atmış, kredi kartımı kasiyerden alıp çantama koymuş, beni giydirip makyajımı yapıp yola koymuş...

Bütün bunlar olurken sevgili şuur nerelerde peki???

O hep daha sonra yapacaklarının derdinde

Sen orda kalmışsın, napıyosun bana ihtiyacın var mı????

Neeeeerdeeeee...

Gerçi tam bu satırları yazarken kendisi bizzatihi yanımda, başımda, şu anla meşgul

Biraz daha oyalanırsam sıkılıp gidecek kendine başka meşgaleler bulacak biliyorum

Fazla zorlamıyım şansımı...

Ve duruma bilimsel yaklaşım...

İtiraf

Özlüyorum kendimi, yazdıklarımı...

Megolamanlık di'il amacım

Ama eskisi gibi yazmıyorum ya,

Böyle bir şeyler ararken eski yazdıklarıma bakıyorum bazen

-İyi bir başvuru kaynağı oluyor çoğu zaman benim için-

Sonra bi iki tane daha açıp okuyorum

Ben mi yazmıştım bunu diyorum

Aaahhh aahh niye yazmıyorum ki eskisi gibi diye vahlanıyorum

Bugün bana eskileri karıştırtan

http://dortyaprakliyonca.blogspot.com/2012/04/orda-ne-vard.html

ondan sonra da bunlara baktım

http://dortyaprakliyonca.blogspot.com/2012/04/haftasonu-psikolojisi.html

http://dortyaprakliyonca.blogspot.com/2012/04/nasl-olmus.html

Ve son not,

Depresife bağladın demeyin bana

Yazar milletinin gel-gitleri vardır, onlarla beslenir

Yükselenim balık duygularımı biraz sulu yaşarım

Kendi halime bırakın demiycem

Beni sevdiğinizi söyleyin, gösterin

Her insan gibi sevildiğimi bilmek iyi gelir bana da :)))

Erguvan Partisi

Bir süredir kafamda blogumun tema resmi için bi fikir vardı...

Bu gece nihayet oturup yaptım ama tam değiştirecekken hali hazırdakine kıyamadım

Sevgili tasarımcım, kardeşim pek bi güzel yapmış ;))

Bari yaptığımı buraya koyuyim de, emeğim boşa gitmesin :))

Eee hadi bi de orjinallerini gösteriyim...

Aslında bunlar bir erguvan partisinden kareler...

Her sene erguvan zamanı İstanbul Boğazı'nda yapılır, tema rengi pembedir...

El Yazısı

Elle yazamıyorum artık, o çok sevdiğim kurşun kalemler dolma kalemlerle sakin sakin güzel güzel yazamıyorum

İki kelime sakin ve okunabilir yazdıktan sonra engel olamadığım bi dürtüyle hızlanıp, harfleri yutarak, çizgilerini eksik bırakarak yada iki harfi birleştirip alfabeye yeni bir harf ekleyerek anlamsız bir  şeyler yazıyorum.

Oysa yazmayı, kağıdın üzerinde ahenkle kayan kalemin bıraktığı izleri, boş sayfanın anlamlı bir kağıda dönmesini ne çok severim ben...

Scricks'in reklamındaki gibi yazmak bir eylem

Ve benim eylemlerim bi çırpıda, hakkını vermeden, derinleşmeden

Pazartesi

Bir pazartesi gününü daha yaşayıp, Yalan Dünya izleyip gülerek Salı'ya bağlıyoruz...

Ne iyi ettiler de pazartesiye aldılar bu diziyi

Evde bi tv'de Karadayı, diğerinde Survivor, ben de bi başına Yalan Dünya

Reklam arasında biraz yazıyim dedim

Hakkımda şikayet var, iyice boşladım blogu yazmıyorum diye

Haksız da sayılmazlar...

Emir Orçun'la erik, karpuz muhabbetine girince aklıma geldi ayıkladığım çilekleri suda unuttum :))

Bugün günlerden zor bir pazartesiydi

Pazartesi olması zaten tek başına yeterli bir sebepken, bi de PMS olunca insan

Çekilmiyo, çekilmiyo

Bitmiyo, bitmiyo

Nutellali Volke

Yumurta ve sekerin once cirpildigi keklerden farkli bi teknikle yapilan volke kek bugunku denememiz...

Tuzubiberi.com olsa da kaynagi, tarifi mantik suzgecinden gecirmeden yapmamanizi oneririm. Zira iki yerde cuvalliyo.

Soyleki malzemelerde 2 bardak olan, tarif kisminda 3 bardak oluyo. Hamuru firina vermeden pudra sekeri ve tarcin serpmek sanki sonradan yapilmasi gereken bi sey, cunku pisen kekin uzerinde beyaz bir tabaka halinde kabuk oldu. Ben de soyup o kabugu oyle surdum nutella sosunu :))

Gelelim tarifimize...

2 bardak un

2 corba kasigi kakao

1 pk kabartma tozu

İki kez elenerek homojen bi karisim haline gelen kuru malzemelere 

1 bardak toz seker 

Ekledikten sonra kalan sivi malzemeleri ekliyoruz

1 bardak sut (200 ml)

3 yumurta

100 gr oda sicakliginda margarin (minik parcalara bolup firinda bi kac dakka bekletince kivama geliyor)

Once dusuk sonra yuksek devirde 3-4 dakika cirpin.

170 derecede 40-50 dk pisirin

Firindan cikinca sicakken 

1 corba kasigi pudra sekeri

1 cay kasigi tarcini uzerine eleyebilirsiniz 

Ya da yapmayabilirsiniz henuz bu kismini bu sekilde test etmedim ;))

Nutella sosu icin,

3 corba kasigi nutella

1 corba kasigi sutle benmari usulu eritip kekin ustune surun

Afiyet olsun ;))

We Will Rock You

Rock'a ölüp biten bi tip di'limdir...

Ama Fredie Mercury'nin sesini tanıycak kadar da aşinayımdır şarkılarına...

Ve çocukluğumda rock'n roll yapmışlığım vardır...

We will rock you'ya gitmeye hiç niyetim de yoktu üstelik

Ta'ki cuma günü Turkcell Profesyoneller klubü twitter üzerinden davetiye verene kadar...

O andan itibaren rock'çı oldum

Aslında rock'ı pop'u bi kenara bırakalım, Londra'da yıllardır kapalı gişe oynamış, ki tiyatrocuların Londra'ya müzikal izlemeye gittim demesi nedeniyle bile nasıl oluyomuş bu müzikaller diye gitmek isterdim.

Lakin sırf meraktan da o kadar para verip gitmezdim ;)

Dedim ya Turkcell diye

En vip girişinden alıp bizi içeri tam sahnenin karşısına oturtunca "iyi ki varsın Turkcell" dedim yani, inkar edemiycem.

Müzikleri konuşmaya bile gerek yok ama seslendirenler harikaydı. Bizim oyuncu yada şarkıcılardan böyle bir ses çıkar mı bilemiyorum?

Gelelim hikayeye,

We Will Rock You, günümüzden 300 yıl sonra Iplanet gezegenindeki gençlerin hikayesini anlatıyor. Sadece kendilerine dinletilen müziğe mecbur bırakılan, tüm hayatları gibi müzikleri de kontrol altında olan gençler, bir gün bir gitar bulurlar. Ve gerçek müzikle tanışırlar.

Zamanın gençleri Ga Ga kızları ve onlar gibi tep tip erkeklerden oluşuyor. Kendilerine benzemeyenleri dışlıyorlar. Hayatları sanal, tıpkı bugün gibi...

Müzik aleti diye bir şey yok, sadece programlanan müzik

Dans desen öğretilmiş bir takım hareketler ve tüm gezegen aynı şeyi yapıyor -gangnam style, ne farkımız var ki-

Okulun iki asi öğrencisi var bu sürüden ayrılan kara koyunlar

İşte onlar o excaliburun kılıcı gibi bir efsane olan dünyanın tek gerçek enstrümanının peşine düşüyolar gerçekliğinden emin olmadan

Repliklerin bazı yerlerde türkleştirilmiş olması keyfinizi daha bir artırıyor

Huysuz Virjin, salı pazarı gibi :)))

Ve müzik aşk için yapıldığında bir ruhu vardı, artık para için yapılıyor gerçeğini -tıpkı diğer şeylerde olduğu gibi- hatırlattığı için çok güzeldi.

Ve o ışık, o sahne, o performans neden müzikal izlemeye Londra'ya gidildiğini gösteriyordu aslında...

Teknolojinin Esiri

Daha bu sabah düşünüyordum, yazmayı düşündüğüm we will rock you müzikalini hala yazamayaşımı bilgisayar başına geçemememe bağlarken...

Maillere, twittlere telefondan bakınca özel bi'şeyler yazmak için bilgisayarı açıp karşısına geçmek zor geliyor insana.

Arada bir telefondan da blog yazdığım oluyor ama daha anlık şeyler için...

Sen misin bu sabah bunları düşünen;

Arada bi telefonun ekranına gelen icloud yedeklemesini bilmem kaç haftadan beridir yapmadınız uyarısına tamam diyemiyorum, damarı tuttu kapanmıo

Birisi ararsa kulaklıktan yanıtlayabiliyorum sadece yok ötesi

Yani ben oturup şu dar akşam vakti we will rock you'yu bi yazıyim de belki çözülür sorunum kendiliğinden

Renkli Kurşun Kalemler

Benim balonlarım var der gibi

Benim kalemlerim var diye şarkılar söyleyebilirim... (gerçi balonlarım da var o ayrı)

Üstelik biri yoncalı :)))

Üşüyorum

Kışın soğuğundan başka türlü bi'şi bu...

Kalın bile giyinsem hep titreme,

Kışın yaktığım ısıda kombi üstelik üzerimde bi de polar sabahlık

Ben ne kadar bedenimi sarıp sarmalasam da

Ruhumu ısıtamıyorum,

Red ediyor bu havaya uyum sağlamayı

Baharın güneşini tatlı sıcaklığını istiyor

Daha geçen hafta kısa kollu tişörtle dolaşıyodum sokaklarda

Ne erguvan ne lale sürebildi sefasını

Erguvanlar soğuktan büzüşüp kirli pembeyle mor arası bi renge dönüştü

Laleler çıplak bir sap kaldı

Papatyalar üşümesin diye sarı göbekleri bütün beyaz yapraklarını toplayıp örttüler üzerini

Bu yonca'da kapatıp yapraklarını çöktü toprağa

Biraz güneş verin bana...

Güneş yoksa aşkımı verin, güneşim olur açarım yapraklarımı...

Tom Kurabiye :)

Bu akşam kahve yok, ancak kurabiye yaptım bir yandan da Öyle Bir Geçer Zaman Ki  seyrediyorum, diğer yandan da yazıyorum :))

Pek hamaratım iki gündür :)))

Yana yakıla kurabiye yapmamın nedeni, dün akşam bahsettiğim fındık ununu denemekti...

Macera hevesimle tarifteki un ve fındık tozunun ölçülerini yer değiştirdim. Çizgi filmlerde kapının altından ince bir zar gibi kayıp geçen Tom gibi, yassı bi'şi oldular.

Ama lezzetine laf yok.

Eeee naparsın hayatta her denediğini 12'den vurcaksın diye bi şey yok