Cuma, Mart 30, 2012

Sabah Sabah

Çok tehlikeli bi dönemeçteyim...
Önümüzdeki iki haftayı hasarsız atlatırsam daha bi 10 yıl bi'şi olmaz bana...

Son günlerde yasadığım hayal kırıklıkları karşısında bu kadar kayıtsız, bu kadar soğukkanlı kalmama anlam veremezken etrafım, ben gerçekten hiç bi'şi hissetmiyorum...
Ya acı eşiğimi aştığım için, ya önceki yıllarda kullandığım antidepresanların ruhumda stoklanmış acil durumlarda ordan salınıyor...
Tam kafamdan peşpeşe bu cümleler geçerken, son müşterilerini almak için yola koyulan iki cenaze arabası gecti yanımızdan...

Dedim ki o zaman yazıda kalmalı bunlar, çünkü ölümden başkası yalan

6 yorum:

Sessiz Prenses dedi ki...

Yoncacım ne oldu Allah aşkına..:(:( Sen böyle şeyler yazmazsın..Çok merak ettim ve yazını bekliyorum..

bozbek dedi ki...

Bazen öyle üstüste gelir ki herşey gelene de gidene de tepkisiz kalır insan, hissizleşir. En kısa zamanda çözüme kavuşur herşey umarım..

Sanem dedi ki...

Ne oldu Yonca?

Yonca dedi ki...

İlginiz için çok teşekkürler...

adı üstünde "hayal" ama kırıldı :((

hayal dediysem öyle ipini kopartmış bi uçurtma zannetmeyin sakın...

o kadar gerçek o kadar yakındı ki...

Bolat dedi ki...

Bir İstanbul severle karşılaşmak ne güzel :)

Yonca dedi ki...

hoşgeldin Bolat :)